« به ایران نگاه کنید. با قدرت دیپلماسی مان ، دنیایی را که زمانی در
خصوص نحوه مقابله با ایران دچار اختلاف شده بود، متحد کردیم. رژیم ایران
بیش از هر وقت دیگری منزوی شده است، رهبرانش با تحریم فلج کننده روبرو
هستند و تا وقتی که آنها مسئولیت نپذیرند این فشارها متوقف نمی شود. شکی
وجود ندارد که آمریکا مصمم است از دستیابی ایران به سلاح هسته ای جلوگیری
کند و من هیچ گزینه ای را برای رسیدن به این هدف از روی میز حذف نخواهم کرد.
اما حل و فصل مسالمت آمیز این مسئله هنوز امکان پذیر است و اگر ایران شیوه
خود را تغییر دهد و به تعهداتش عمل کند، می تواند به جامعه بین المللی
برگردد.»  این قسمتی از سخنان باراک اوباما در آخرین نطق سالانه خود در
کنگره است.

و چقدر این حرف ها برای ما آشناست!

« All options are on the table»  همه گزینه ها روی میز است.

این را جرج بوش هم با لهجه تگزاسی اش می گفت و درست پنج سال پیش در بهمن
ماه بود که آمریکا اعزام دومین ناو هواپیمابرش به خلیج فارس را ارسال
پیامی آشکار به ایران دانست و دیک چنی معاون جرج بوش در جواب هفته نامه
نیوزویک که در مورد حمله احتمالی آمریکا به ایران سوال کرده بود گفت : «همه
گزینه ها روی میز است».

حتی کاندولیزا رایس که منتظر بود خاورمیانه جدیدی هم شکل و قیافه او
متولد شود و نشد ، نیز هرجا کم می آورد این جمله را تکرار می کرد.

بنابراین هر گاه یک مسئول آمریکایی این اصطلاح را به کار می برد معادل فارسی اش می شود « کم آوردیم» و
اینجاست که به جای روی میز باید به زیر میز نگاهی انداخت. به این معنا که
هر گاه یک سیاستمدار آمریکایی در برابر ایران کم می آورد ، تمام گزینه ها (
تحریم، جنگ و…) را بر روی میز می چیند و می گوید همه گزینه ها روی میز
است و بعد دستش را از زیر میز برای مذاکره دراز می کند!                   

باید به اوباما حق داد که این اصطلاح را به کار برد. پشت سر هم دارد
بدشانسی می آورد. پهپادش را از دست داد،  مردمش او را رئیس جمهور یک درصد
می دانند و فریاد می زنند ما نود ونه درصدیم ، همین که تحریم را امضا می
کند یکی یکی صدای هم پیمانانش بلند می شود که روی ما حساب نکن ، عراق را هم
که تحویل حکومتی متمایل به ایران داد و رفت و به قول دانیل پایپ تحلیلگر
روزنامه واشنگتن تایمز « انتخاب مجدد اوباما به برخورد ایران بستگی دارد. همان
طور که آیت الله خمینی رویاهای کارتر را برای ریاست جمهوری مجدد سوزاند،
رهبر ایران آیت الله خامنه ای نیز می تواند زندگی سیاسی اوباما را در وضعیت
بغرنج و وحشتناکی قرار دهد»

و اوباما از ترس اینکه مبادا بلای کارتر بر سرش بیاید همه گزینه ها را
روی میز می چیند و بعد برای رهبر ایران پیام می فرستد و درخواست مذاکره می
دهد.

و همه گزینه های روی میز ، بهانه ای است برای همان گزینه زیر میز ، پس « همه گزینه ها زیر میز است!»