سیستمی
که بعد از اشکانیان به ساسانیان نیز انتقال پیدا می کند . اما در دوره ساسانی به
خاطر بازگشت به سیستم شاهنشاهی هخامنشی و سیستم دین گرایی ، مجلس شورای مهستان زیر
نظر بیشتر روحانیون ( مغ ها )  و قدرت آن
ها قرار می گیرد .

نمایندگان
مجلس مهستان توسط اشراف زادگان و پسند شاه انتخاب می شدند .

بعد
از حمله اعراب مسلمان به ایران نظام شاهنشاهی شکل تازه ای را به خود گرفت .

در
این زمان شورا از میان می رود و برای هزار و چهار صد سال این سیستم سیاسی به
فراموشی سپرده می شود.

عوامل
بسیاری برای خاموش ماند آتش شوق مردم برای مشارکت در سرنوشت کشور وجود دارد که از
جمله آن ها می توان به دلایل زیر اشاره کرد :

1-
ساختار اجتماعی کشور : کشور ایران همانند بسیاری از کشورها از جمله کشورهای کم
سواد بوده است . در ایران تعداد اندکی از مردم در خصوص علم سیاست مطالعه می کردند
و عامه مردم غرق در زندگی عادی بوده اند . پس در بطن جامعه ذهنیتی در مورد تصمیم
گیری در خصوص کشور وجود نداشته است .

2-  فقر از دیگر دلایل بی علاقه مردم به بیان مسائل
سیاسی و غرق در تفکرات مادی بوده است .

3
– نبود ریشه های دموکراسی در تاریخ سیاسی کشور ایران

4-
نبود متخصصان آزاد اندیش در خصوص سیاست های آزاد اندیشانه

5-
موقعیت جغرافیای کشور : کشور ایران مدام در حال نبرد برای به سلطه کشیده شدن بوده
است و هیچگاه یک نظم سیاسی متکی به مردم نداشته است . تمام قدرت ایران در طول
تاریخ به قدرت شاه و سپاهیان او بستگی داشته است . مردم نیز به دلایلی خود را مجاب
می کردند که تصمیم گیری را به عهده شاه و سیستم سیاسی او بگذارند .

دلایل
بسیاری وجود دارد که تنها به بیان چند دلیل پرداختیم .

قاجاریه
دوره تاریخی از سیاست کشور ایران است که تنش و کشش غرب به سوی ایران بسیار زیاد می
شود .

شاهان
قاجار با توجه و تمرکز بر روی غرب از ایدئولوژی های سیاسی غرب در ساختار کشور –
البته به صورت آداپته شده ی سلطنتی – استفاده می کردند – چرا که دل مشغولی های
سیاسی خودشان کمتر می شد – در این خصوص دوره قاجار دوره آداپته پذیری سیاسی است
برای مثال در زمان ناصرالدین شاه وی در چند مورد مجوز تشکیل مجالسی را صادر کرد. از
جمله مجلس ۲۵ نفره «مصلحت خانه» یا به اختصار «مجلس مشورت»و مجلس وکلای تجار رای
میتوان نام برد . این مجالس مشورتی بیشتر برای اتخاذ تصمیم در شیوه نظام اقتصادی
کشور بوده است  و نسبت به ساختار سیاسی
کشور هیچ نقطه نظری را بیان نمی کرده است . و همه این مجالس مشورتی قاجاری خواهان
حکومت سلطنتی و تک رایی شاهنشاهی بوده اند . در زمان مظفر الدین با صدور فرمان
مشروطه اولین مجلس شورا برپایه اولین قانون اساسی کشور شروع به کار کرد .